Mijn 307 SW is een bedrijfswagen en die zijn niet gebouwd om kleine kindjes in te vervoeren, of op de passagiersstoel maar dan kan papa of mama weer niet mee,..nee die auto's zijn er voor andere dingen.
Dus dan ineens is het blijkbaar zover,..of...is het daar! Wat?.. Het burgerlijke, de clichés!
Brrr..
Heel graag vervoer ik mijn kindje in een comfortabele, veilige auto, natuurlijk. En om van zo zelfstandig te hebben geleefd ineens in een soort pre-gezinssituatie terecht te komen is met een kindje op komst ook een logisch gevolg.
Maar kriebels geeft het wel. Ik voel me nog zo jong en ik wil nog zoveel met mijn leven naast moeder zijn!
In die onrust duik ik dan een aantal dagen, enorm chagrijnig en emotioneel, onder in mijn eigen wereld om daar een potje te worstelen met mijn verlangens en dromen van eerder. Voor mijn omgeving iets minder prettig maar voor mij wel noodzakelijk. Ik moet mijn eigen hart voelen kloppen anders ga ik me doodongelukkig voelen.
Het positieve van een periode als dit mee te maken, de enorme confrontaties met jezelf en alles los moeten laten wat jou jou maakte, is dat je heel primitief gaat denken.
Niet teveel ruimte geven aan 'maar' of 'als' of 'wat dan..'.
In je hart weet je altijd waar je verlangens liggen. Soms is het even zoeken en soms,..zoals in mijn hart, is er zoveel verlangen en passie dat je kan en moet kiezen tussen zoveel opties.
Allemaal tegelijk gaat gewoonweg niet en dat moet je ook niet willen.
Wat voor mij duidelijk is (en al een poos was voordat ik zwanger werd) is dat ik weer wil gaan studeren. Wat onduidelijker is, wat ik dan wil gaan studeren.
Ik vind zoveel interessant en vind het erg moeilijk om daar structuur in aan te brengen.
Een universitaire studie Kunstgeschiedenis lijkt me te gek, puur de droge stof opnemen en leren van de oudheid. De onderliggende boodschappen in het werk van oude meesters, lijkt me een fantastische studie! Alleen enkel in voltijd te volgen in Groningen. Dat gaat em dus eerst niet worden..
Me verder verdiept in creatieve opleidingen en uitgebreid de websites van verschillende academies doorzocht.
Helaas ook moeilijk in deeltijd te volgen en als het mogelijk is dan is de studielast erg zwaar...hmm...
Wel een te gekke studie op Artez gevonden in het meer van Graphic Design: Stories & Design, een combinatie tussen Grafisch ontwerpen en Illustratie, helemaal passend! Ook helaas enkel in voltijd te volgen,..wie weet later nog..
Edelsmeden heeft mij ook altijd gefascineerd. Echte oude ambacht, het leren maken van je eigen ontwerpen en dat dan in combinatie met mijn fascinatie voor edelstenen en mineralen. Lage studielast, zou goed te doen zijn...
Een thuisstudie DTPer, altijd handig. Ook ter uitbreiding van mijn werkgebied, kan elkaar prachtig aanvullen en scheelt in de toekomst een boel gedoe met de zelfingenomen 'vormgevers' die ik de afgelopen tijd aan mijn website heb laten knutselen..haha..
Maar toch,..die droge stof opnemen, het echt studeren, het 'Weten'...het trekt me als nooit te voren.
WO Geschiedenis is wel deeltijd te volgen, voor mij bijna nog boeiender als Kunstgeschiedenis gezien het algemener is.. Studielast valt erg mee.. Een avond met twee hoorcolleges per week... ERG aantrekkelijk en zo goed te combineren!...hmm...
Anyway! Genoeg gegoogled, geprint en aangevraagd vandaag,...ik kom hier zeker op terug! :D
Het bezig zijn met wat er in mijn hart leeft laat me alweer afdrijven van het beknellende HBB-gevoel.
En uiteindelijk,.. als je je eigen ding doet, is er toch niets heerlijkers dan Thuis te komen in je Huisje, bij je mannetjes en je Beestjes?! Het voelt vanaf hier in ieder geval Heerlijk. :)
Clichés zijn niet voor niets clichés geworden, er zit een bepaalde warme kern in.. die je mijns inziens kunt vormen zoals dat het beste bij jou past.
Oke,..de Volvo is er, de Labrador hebben we niet nodig aangezien mijn katten Melch en Moosh die taak al vele jaren op zich nemen en het huisje,..:dit huisje is tijdelijk, waar we terechtkomen is een grote verrassing! Als de bewoners van ons huisje maar allebei hun eigen dingen met een vol hart kunnen doen en hun eigen kleine mensje zo kunnen leren en laten zien dat het leven er is om gelukkig te zijn, vanuit je eigen kern,..en vanuit daar...zo...hups...de wereld in!
'Hoe donkerder het is, hoe helderder het licht'.
De kracht van transformatie, samensmeltend met de kracht van kennis. Zonder de een is het ander niet compleet. Noem het wijsheid, of passie, of cliche. Burgerlijkheid vanuit de eigen kern!
BeantwoordenVerwijderen