Niemand had gedacht dat ons kindje de volle 40 weken zou blijven zitten maar het begint er nu toch aardig op te lijken.
Zaterdag 23 januari ben ik uitgerekend! En meneertje maakt zover nog geen aanstalten om naar buiten te willen komen.
Ik had het zelf al helemaal niet verwacht aangezien mijn zwangerschap, vooral de start, zo'n enorm hobbelige weg is geweest, ik dacht dat ons kindje vast iets eerder zou komen door al die onrust...maar daarentegen heb ik wel vaker 'iets' gedacht tijdens mijn zwangerschap en onze zoon bleef ons telkens verrassen..
Voor mijn bouw heb ik een behoorlijke buik en ik vind het soms ook best een gesjouw maar als ik soms verhalen lees van vrouwen die ook in week 39 lopen...die 'piepen' wel heel anders en ik ben heel blij dat dat bij mij niet zo is.
Het enige wat ik wel wat naar vind en waar ik erg aan moest wennen zijn de onrustige nachten, ik slaap heel slecht nu. Door de dikke buik en het ontzettend bewegelijke bewonertje maar ook puur door de hormonen denk ik, is een raar gevoel en best vermoeiend. Maar t zal er allemaal bij horen, bij mij althans, maar verder vind ik dat ik nog aardig rondhobbel. :)
Steeds een beetje meer in mijn holletje weggekropen, dat wel. Niet veel zin meer in plannen en afspraken maar ook dat voelt erg natuurlijk.
We zullen het zien wanneer mijn mannetje bedacht heeft jarig te willen zijn! (nu nog Steenbok, vanaf donderdag een Watermannetje,..net als zijn mama en opa..hihi...)
Ik hou jullie op de hoogte!
De hormoonmonsters zijn vreselijk!!! Maar jeetje het einde is in zicht.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt een prachtige buik voor jou bouw :).
Hoop dat jij een hele 'fijne' bevalling mag hebben en dat je dan ook een beetje van de hormoonmonsters verlost mag zijn ;).
Dikke knuffel voor jou.....zet hem op...en ik denk aan je!
Liefs Edith